Lees het eerste deel van de serie waarin we bespreken waarom onze geest en ons lichaam baat hebben bij het verlaten van de gebaande paden. Klik hier.
6. De natuur ondersteunt mentale en emotionele gezondheid
Blootstelling aan de natuur wordt in verband gebracht met een reeks fysieke en psychologische voordelen, waaronder “verbeterde aandacht, minder stress, een beter humeur, een lager risico op psychiatrische stoornissen en zelfs een toename in empathie en samenwerking.” (APA, 2020).
De geur van gevallen bladeren die meteen “herfst” roept zodra ik vanuit mijn autodeur het bos in stap.
Het jonge ochtendlicht dat door de gouden bladeren aan de takken straalt. Vogels die fluiten. Water dat zachtjes kabbelt.
Wanneer ik het uitkijkpunt bereik, de zon die boven de bergkam verschijnt, het gloeiende bos. Mijn tenen door de knisperende hopen bladeren.
Mijn hond die vrij voor me uit springt. Hoe haar tong over haar vrolijke glimlach flappert.
Mijn hartslag in mijn borst, en het geluid van mijn zware ademhaling (ik kan die op deze vroege ochtenden ook zien).
Dit heeft een effect op de geest dat ik niet kan uitleggen zonder de ervaring tekort te doen - maar opkomend onderzoek laat de kracht van de natuurlijke wereld zien op onze fysieke en mentale gezondheid - en het draagt zeker bij aan mijn blijvende betrokkenheid en gezondheid (Schertz, 2019).
7. Extra plezier
Het uitzicht bij zonsondergang vraagt om onze waardering, de bloemen eisen onze aandacht op. We worden gedwongen om te stoppen, te herstellen en de reis ons te laten verkwikken. Een onderbreking van de eentonigheid. Met het suizen van banden en de wind in de rug kunnen we niet ver afdwalen van speelsheid wanneer we voortdurend worden verrast door onverwachte vreugde.
8. Loskomen van de statistieken
Terwijl het tempo op een vlakke weg een segmentenjager of tempofanaticus kan achtervolgen, leer je op de trail losser om te gaan met tempo en cijfers. Voor wie tijdelijk “afstand neemt” van het horloge, kan trailrunning die overgang ondersteunen.
Elke dag brengt nieuwe omstandigheden, waardoor je jezelf alleen vergelijkt met wie je bent en waar je bent op dat specifieke moment - niet met die run in de sneeuw of dezelfde heuvel in de modder of in de vochtige hitte.
Sommige dagen wandel je bescheiden. We leren mild voor onszelf te zijn en onszelf te ontmoeten waar we op dat moment zijn.
Een tempo van 7:27 min/km op de weg kan iemand een teleurgesteld gevoel geven over een run, maar datzelfde tempo op een rotsachtige helling van 20% terwijl je over omgevallen bomen springt, maakt je TROTS. Het tempo wordt irrelevant en we worden gedwongen af te stemmen op onze ademhaling, onze RPE (ervaren inspanningsniveau), waarbij we onszelf op gevoel meten. Dit proces op zich heeft me geleerd te luisteren en mijn acties daarop af te STEMMEN met mijn lichaam. Deze sterkere verbinding met de signalen van mijn lichaam heeft gezorgd voor meer consistentie en meer zelfcompassie.
9. Meer gezondheid op de lange termijn
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik wil blijven zwemmen, fietsen en hardlopen tot het einde van mijn dagen.
Gezondheid van je hele zelf betekent aandacht geven aan de vele aspecten van onszelf die verder gaan dan fysieke prestaties.
Hier is de gouden tip: prestaties van het hele lichaam = sportprestaties. Het hangt ALLEMAAL samen! Wanneer we buiten zijn met anderen, ons trainingsschema afwisselen en bewuste gewoonten opnemen die onze mentale en fysieke gezondheid ondersteunen, is de kans kleiner dat we opgebrand raken.
10. Trainen voor het LEVEN
Je doet dit voor de lange termijn (niet alleen voor de lange duurloop).
Vaak is het als atleten die 20+ uur trainen makkelijk om “plezier” opzij te schuiven - de kleine dingen zoals een biertje drinken met vrienden (of alcoholvrij, als je daarvoor kiest), een duik in de rivier nemen, koken met vrienden, projecten en beleid in onze gemeenschap ondersteunen; een filmavond kan al snel wijken voor onze doelen. Deze dingen zijn VERBONDEN geraakt met waar ik van houd en lopen meestal samen met beweging. Laten we het speelse nooit vergeten.
Ik train voor het LEVEN, niet alleen voor de volgende wedstrijd. We moeten groter denken en ons perspectief verbreden.
11. Voordelen van de natuurlijke wereld
Ondergelichte voordelen: blootstelling aan vitamine D, stressverlichting, mentale weerbaarheid (ha, de moesson waarin ik heb geracet op het WK heeft dit ontwikkeld), verbondenheid met de gemeenschap en natuurlijk het zoeken naar bessen en paddenstoelen.
Een onderzoek uit 2011 vergeleek het mentale welzijn van deelnemers die binnen sportten met wanneer ze sportten in de natuurlijke wereld. Daaruit bleek dat “sporten in natuurlijke omgevingen gepaard ging met sterkere gevoelens van verkwikking en positieve betrokkenheid, afname van spanning, verwarring, woede en depressie, en meer energie” (Coon, 2011).
12. Veerkracht van je hele zelf
Mijn conditie, kracht en atletisch vermogen zijn nog nooit zo sterk geweest. Ik train competitief sinds mijn 6e als zwemmer. Ik was 10 jaar lang een wedstrijdtriatleet voordat ik professional werd. Ik heb een diploma in Exercise Science. Ik’ve voedingscertificeringen behaald. Ik heb het voorrecht gehad om met de beste coaches te trainen. Ik’heb alle “vakjes” afgevinkt om ogenschijnlijk precies te begrijpen wat er nodig is om topprestaties te leveren.
Toch waren het de kunst en de diepere verbinding met mezelf, opgedaan door off-road triatlon in de natuurlijke wereld te verkennen, die zorgden voor een intuïtief verlangen naar beweging, naar atletische ontwikkeling op de lange termijn, extra plezier, duurzaamheid en een kleiner risico op overbelastingsblessures, terwijl ik luisterde naar mijn geest, lichaam en ziel in welke discipline en uitdaging me die dag in het oor fluisterden.
Zoek het nieuwe op (en vernieuwing)
Als dit idee van het onbekende opzoeken—van geen controle hebben over het interval van de steile helling voor je, het opkomende weer boven de bergen, de stromingen in de oceaan, de technische moeilijkheid van rotsen op het pad—je een ongemakkelijk gevoel geeft…misschien is dat’wel juist de bedoeling.
Als afwijken van het trainingspad naar de trails intimiderend voelt en op een andere manier uitdagend is - dan nodig ik je uit om daarin mee te gaan.
Ik daag je uit om het onontgonnen pad en de onduidelijke weg te kiezen.
Om inspiratie op de trail te vinden.
Om je geest opgeladen achter te laten.
Opnieuw en fris beginnen ziet er voor ieder van ons anders uit en voelt ook anders. Een nieuwe outfit kan die herinnering symboliseren, of het kan de intentie zijn die we zetten terwijl we door onze dag bewegen.
Laat dit welkome seizoen een kans zijn voor iets nieuws en voor vernieuwing. Iets nieuws doen is vaak spannend, onbekend en uitdagend, een plek waar we ons nooit helemaal klaar voelen, maar waar we ons wel levend voelen.
- https://www.apa.org/monitor/2020/04/nurtured-nature)
- https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/0963721419854100
- https://pubs.acs.org/doi/abs/10.1021/es102947t
Over de auteur:
Amanda Presgraves combineert op unieke wijze haar expertise op het gebied van voeding en gezondheid, business, atletiek, gemeenschapsontwikkeling en mindset als: professioneel USA-triatleet en ultra-endurance off-road atleet, auteur van “The NonRecipe Book”,, food-startup ondernemer en mindsetcoach, gevestigd in het hart van de Shenandoah Valley in Harrisonburg, Virginia.